A Balea Xibardo.

Gústanme os animais, os perros, os monos, as baleas, os coellos, os peixes… Durante o bo tempo este gran viaxeiro vive nas zonas polares, (Norte, ou Sur) onde se alimenta de krill e tamén de peixes, que filtra axudado das súas barbas. No inverno a balea xibardo migra cara ós trópicos para reproducirse en augas quentes. Durante a viaxe migratoria, que dura aproximadamente 8 meses, case non se alimenta, o que fai que perda un 50% do seu peso. Durante este período, pode percorrer 8.000 km! Así que é o mamífero que realiza as máis grandes viaxes migratorias, a pesar do seu peso, este cetáceo é moi áxil, pode saltar fora da auga e executar acrobacias golpeándoa coas súas aletas e a súa cola. A gran bolsa das súas costas, forma unha curvatura peculiar cando se mergulla. Esta balea é coñecida polos seus cantos melodiosos e complexos que se poden escoitar a máis de 180 km. Na época de celo, o macho entoa os seus cantos cunha duración de 20 minutos cada un, con variacións irrecoñecibles a berros penetrantes e gruñidos. A balea emite tamén uns sons (infrasóns) que o oído humano é incapaz de percibir. A balea xibardo é o animal que ten a linguaxe máis complexa de todo o mundo. É capaz de emitir máis de 1.000 sons diferentes nas súas longas cancións de amor. E así remata a descripción dun dos meus animais favoritos... Cal é o teu?

Encantaríame que deixedes o voso comentario sobre esta entrada, unha forte aperta da vosa compañeira. 

       

ANA RODRÍGUEZ 6ºA

Os desertos máis espectaculares

Outros ollos destos silenciosos e maxicos paisaxes onde o minimalismo suple a escasez de auga. Trouxeronse a viaxeros de todas as épocas, por algo será...

  

UYUNI (BOLIBIA)

Ao suroeste de Potose encontrarás un dos paisaxes mais impactantes do mundo: 10.582 km cadrados de superficie plana, blanca e salada. Tratse do salar de Uyuni, a gran reserva mundial desta sustancia e unha das maiores do litio. Se queres convirtete  nun dos 60.000 turistas que o visitan cada año, ve en Xullo, cando rematan as chuvias, e aloxate no Hotel de Sal, un establecimento construido íntegramente a base de bloques salinos.

Namib (Namibia)

Fai 65 millóns de anos, na era Terciaria, xa existía este impresionante deserto, considerado o mais vello do mundo. Neste tempo, os dinosaurios caminaban sobre  a sua area e as augas do Orange, uno dos ríos que  limitan, estaban cheas de hipopótamos.

.Sáhara (África)

As veces alcanza os 57ºC, pero nos 9 millons de km cadrados que ocupa este deserto hai sitio para mucho, en especial para os récords. O Sáhara e o deserto cálido mais extenso do mundo e un dos mais conflictivos, cunha controvertida historia que chega a nosos días.Os seus límites implican a 11 países do norte africano e se prolongan ata as pirámides de Exipto e os oasis tunecinos. Xusto aquí, Douz, a porta do Sáhara, acolle un Museo dedicado ao este deserto (www.patrimoinedetunisie.com) que explica desde ó significado dos tatuaxes dos nómadas ata as plantas o a cerámica da zona.

Capadocia (Turquía)

Atravesar este precioso triángulo da Anatolia central é pasear polas páxinas dun conto cheno de formacions volcánicas que os lugareños bautizarón como chimeneas das fadas. A pedra caliza da zona, xunto coa acción do auga e o vento, han cincelado as extrañas formas destos paisaxes, convirténdoos nun importante atractivo turístico de Turquía.

Atacama (CHile)

Atacama é o  deserto máis árido do planeta. Esta franxa de terra situada en Antofagasta, entre os Andes e a costa, ofrece paisaxes irreales e un bón número de actividades en San Pedro de Atacama, ó pequeno poblado que se sitúa nun dos oasis deste deserto. Aquí podes observar as estrelas, xa que os un dos cielos máis limpos, facer excursions ao Valle da Lua (situado na Cordilleira da Sal) ao visitar ó Museo Arqueológico.

Wadi Rum (Jordania)

Nestas terras anaranxadas, recén añadidas ao listado de Patrimonio da Humanidade pola Unesco, rodáronse Marte Rojo e moitas escenas de Lawrence de Arabia, incluso da última entrega de Transformers. Pero o mellor de Wadi Rum (o Valle da Luna) é a súa habilidade para adaptarse aos novos tempos: a tribu beduina zalabia organiza eco-turismo de aventura para, entre outras cousas, ver unha inolvidable posta de sol.

Lencois (Brasil)

Resultaría incríble cun país tan exuberante como Brasil teña un deserto, aínda o é máis a dinámica de Lençóis, un lugar situado ao norte, en Maranhão. De Xaneiro a Xuño aquí encontrarás 50 km de dunas de area branca que se estenden cara o interior pero, entre Xuño e Setembro, as chuvias forman numerosas lagoas dun intenso cor azul. Entón, a vida renace e a zona énchese de peixes e tartarugas, e  convértese nun mirador de luxo para ó avistamento de aves.

Espero que vos gustase este fermoso percorrido, unha aperta.              

                                    

Alba Fornos Fernández.

É curioso que:

Xa que o noso blog é de cousas curiosas, vou vos deixar 15 curiosidades, que espero que vos gusten,  e que vos parezan interesantes:

 1.      Tres persoas nacen por segundo no mundo e morren 1,3 persoas. Por isto cando termines de ler esta frase máis ou menos haberá sobre unhas 10 persoas máis no mundo.

        2.      A mel é o único alimento que non se estraga.

        3.      Nos países asiáticos o apelido ponse antes co nome.

       4.      A suma de peso de tódalas formigas do mundo, e maior a suma de peso de toda a poblacón humana.

      5.      O  chisqueiro inventouse antes que a cerilla.

      6.      O cerebro humano está moito máis activo cando durme que cando ve a televisión.

      7.      Si mascas chicle mentres pelas unha cebola non choras.

      8.      Unha cocaracha pode aguantar sen morrer 10 días, coa cabeza cortada. antes de morrer de fame.

     9.      Os elefantes son os únicos animais que non poden saltar.

    10.  O ollo dunha avestruz e máis grande co seu cerebro.

    11.  As estrelas de mar non teñen cerebro.

    12.  O “cuac” dun pato non produce eco, e nade sabe porque.

    13.  E imposible espirrar cos ollos abertos.

    14.  Unha persoa parpadea aproximadamente 25.000 veces por semana.

    15.  O material máis resistente creado pola natureza e a tela de araña.

¿Gustáronvos? A min si, e espero que a vos tamén, se queredes podedesme contestar no apartado de comentarios.

                                                                         Noemi Porto Mayán

PAC-MAN

  Seguro que o coñeces: ese xogo tan popular… chamado… ¡ Comecocos!, ou máis coñecido como Pacman. Saberás que os seus personaxes principais son un amarelo, que ten forma de círculo sen un trozo que fai de boca, e de catro pantasmas, un rosa, outro amarelo, outro azul, e outro vermello. Hai moitísimas curiosidades sobre este xogo, pero eu vos vou dicir 10:

1.- Foi o primer xogo en ter unha “personaxe”

2.- Chegou a ter o Récord Guinnes ó videoxogo arcade máis exitoso de todos os tempos, cun total de 293.822 máquinas vendidas entre 1981, 1987.

3.- Cada pantasma que aparece no xogo, ten unha personalidade diferente ós demais, e unha esquina no que é máis efectivo, cada certo tempo, a pantasma se disparará e volverá á súa esquina. Esas pantasmas son: Blinky (vermello), Pinky (rosa), Clyde (amarelo), e Inky (azul).

4.- A totalidade de niveis que ten Pacman, é de 256. Cando logras o nivel 256, chegas tamén ó que se conoce como “ splitscreen” a cal que non podes pasar esta fase.

5.- Hai un refuxio secreto, onde se pode descansar un rato, podes chegar a él cando ninguna das pantasmas te están mirando, e non te encontrarán.

6.- Os ollos das pantasmas indican a dirección que van a tomar.

7.-  A parte máis perigosa é a línea inferior, xa que as pantasmas intentarán arrinconarte, mentres que a parte máis segura é a casa das pantasmas, que ofrece varias escapatorias.

8.- A partir do nivel 18, as pantasmas non se volven azuis.

9.- O mellor xogador do mundo foi Billy Mitchel, fai máis de 20 anos cando conseguiu unha puntuación de 3.333.360 puntos no nivel 255 ( o penúltimo) coa última vida.

10.-  Pacman ( a personaxe amarela, é máis rápida nun camiño despexado de puntiños, interesante para escapar cando se encontre en perigo.

Espero que vos gustara a entrada, unha aperta para todos. Podedes atopar este xogo en App Store (apple) é divertidísimo. Se non tedes App Store, podedes, no ordenador, buscar en google: "comecocos online", e pinchades no primeiro, poderedes xogar!

Ana Rodríguez 6ºA

Unha americana pretende ser a noiva máis gorda

Quere ser a noiva máis obesa do mundo para chegar ao altar. Unha muller pesa máis de 300 kilos e pretende seguir subindo para contraer matrimonio. A súa parella alimenta esa obsesión. Para a maioría das persoas, facer un “casamento grande” implica ter moitos invitados e decenas de mesas nun salón dun tamaño importante, pero para unha parella de Arizona, Estados Unidos, quere dicir simplemente, que a noiva planea ser “extra”. Ao contrario de todas as noivas que buscan perder peso para verse fracas no seu vestido branco, Susanne Eman, de 33 anos, se comprometeu a ser a muller máis gorda do mundo. Eman e Clark (o seu marido, que é chef)  coñecéronse a través dun sitio de citas e apenas se viron  déronse conta que o seu era moito máis que a reunión do fame e as ganas de comer. Ao parecer, a muller pesa 362 kilos e pretende chegar aos 725, informou o sitio Inside Edition. Tal e a fixación de Eman con ir en contra de todas as noivas sílfides que ten seu propio sitio web onde revelou os motivos da súa decisión e o avance da súa dieta extra calórica para alcanzar súa meta. E ademais, se regodeó nas habilidades do seu futuro marido para alimentala: “É moi boa a súa comida e moi rica”, conveu.
  
Ignacio Doce Bedoya.

UN CAN SOBE AO ESTRADO COMO TESTIGO DUN ASASINATO

SCOOBY COMEZOU A LADRAR FORTEMENTE CANDO VEU A UN HOME QUE PUIDO MATAR AO SEU DONO

Incrible... pero certo. Un can chamado Scooby ha entrado na historia legal ao aparecer como testigo nun caso de asasinato. O dono do animal, de 59 anos, foi encontrado colgando do techo do seu piso de Paris. A policía pensou que era un suicidio pero a sua familia dixo que era un asasinato, aunque no momento da súa morte, só estaba  co seu can con el.

Durante unha vista preliminar, o can foi levado ao estrado dos testigos por un veterinario. Ao can mostróuselle un sospeitoso, para ver como reaccionaba. Dise que "ladraba furiosamente". O motivo era decidir se había suficientes evidencias para iniciar unha investigación por asasinato. A decisión está pendente.

Este feito insólito tivo lugar en Nanterre, un barrio de París, co xuiz Thomas Cassuto felicitando ao animal polo seu "comportamento exemplar e inestimable axuda".

Se cre que o can, que comparte nome co  tímido debuxo animado cazador de criminais Scooby Doo, estaba co seu dono durante as súas últimas horas hai 2 anos e medio.

Durante a vista, pediuse ao asistente da  sala que "gardara rexistro de todos os ladridos do can" e que "apuntara o seu comportamento xeneral durante o recoñecemento".

Pola súa natureza controvertida, a vista foi a porta pechada, co público e a prensa fóra. Mentres que o fiscal felicitou pola presenza do can, outros dubidan que o comportamento do can poida empreñarse coma unha proba legal.

Pasaron 2 anos e medio dende a morte do propietario. "Iso é moito tempo para que o can recorde que pasou" dixo unha fonte legal cercana ao caso. "Involucrar á unha mascota nun caso desta natureza é unha idea nova, pero moita xente é extremadamente escéptica. "É un caso tráxico pero a aparición do can causou algunhas risas. Ao can apodárono loxicamente Scooby".

Un portavoz do xulgado en París confirmou que o caso de Nanterre foi a primeira vez que un can apareceu como testigo nun proceso criminal en Francia. Tamén afirmou estar "casi seguro" que tamén era unha novidade mundial.

O que non sabemos é si a hora de subir ao estrado, ao can lle dirían algo así como "levante a pata dereita e diga: “Xuro ladrar a verdade, toda a verdade e nada máis que a verdade".

Alba Fornos Fernández

Os números e os seus ángulos

Os números que todos utilizamos (1,2,3..) son chamados números arábicos, para diferencialos dos números romanos (I,X,V…).

A súa orixe:


Estes números foron creados polos hindús, adaptados despois polos árabes  cando comerciaban cos fenicios, os usaban para contar e levar a cantidade comercial , fai moitísimo tempo.

Que significan:

Pero  pensaches algunha vez por que 1 significa un, 2 significa dous, 3 significa tres … ?

Os números romanos son fáciles de comprender.. , pero cal é a lóxica dos números arábicos?

Pois moi simple, trátase dos seus ángulos, se escribes un números en forma antiga verase que:

-O número 1 ten un ángulo
-2 ten dous ángulos
- 3 ten tres ángulos
-4 catro ángulos
-5 cinco ángulos
-6 seis ángulos
-7 sete ángulos
-8 oito ángulos
- 9 nove ángulos
-Incluso ata o cero non ten ningún ángulo.

Na imaxe de arriba podes ver como eran os números e tamén vense sinalados os seus ángulos, espero que vos gustase, que vos parecese tan curioso como a min e que aprendérades algo novo, saúdos.

                                                                             Noemi Porto Mayán

A maxia.

A adoro, a adoro, a min me encanta a maxia, e a ti?  A maxia … non é maxia, simplemente é ciencia que se oculta valéndose de certas palabras, actos, efectos ou fenómenos extraordinarios … pero que son divertidísimos e moi entretidos.Na maioría das series de televisión, ou películas, os magos, ou as magas dicen: abra cadabra pata de cabraa! E ó instante aparece algo extraordinario. Existen millóns de trucos de maxia, dende o típico truco da carta, ata a aparición dunha rapaza nunha caixa!  

Algúns dos moitos tipos de maxia son:

·         -A maxia negra: Este tipo de maxia non busca o ben  da persoa, sino causarlle dolor ou prexuicio.

·        - A maxia branca: Este tipo de maxia, ó contrario que a negra, busca o ben doutras persoas, non se usa para danar.

·      -   A maxia vermella: Tamén chamada hematomancia, é un tipo de maxia que ten un motivo central, o uso de sangre ou texidos vivos.

·         -A maxia wicca: Esta maxia se fundou en prácticas moi antigas da época cristiana. En 1951 se prohibe en Inglaterra a bruxería, Gerald Gardner comeza a publicar libros onde se fala sobre a maxia wicca. Un tipo de maxia branca solo que se usa para fomentar a protección, a cuuración, ou as boas enerxías.

·      -   A maxia verde: Considerada un tipo de maxia blanca, úsase para mellorar a saude con hierbas e flores.

·        - A maxia amarela: Está enfocada para mellorar asuntos económicos, laborais,  temas relacionados co diñeiro e o traballo.

·      -   A maxia ánxeles ou maxia anxelical: Contén como protagonistas ós ánxeles, e rituais para comunicarse para comunicarse con eles.

·         -A maxia astral: A maxia ou plano astral, é un mundo paralelo non visible en estados normais de conciencia. En este tipo de maxia é a propia maxia que se enfoca en plano astral, usa a meditación guiada e a práctica dos chackras.

·        - A maxia exorcista: Rituais ou practicas usadas polos sacerdotes para desdeterrar os espíritus malignos.

·       -  A maxia natural: Usan atributos físicos, como auga terra fuego aire, xemas, ou calquera outro elemento da natureza.

·        - A maxia adivinatoria: Busca responder a unha pregunta.

Saúdos, son Ana Rodríguez López de 6ºA e espero que vos gustara moito esta entrada, non esquecedes que nos encanta que deixedes comentarios eehh?

UN HOME SE ENCHE DE 331.00 ABELLAS.

Un apicultor de orixe chino, tratou de bater un récord mundial ao encher o seu corpo con máis de 300.000 abellas. She Ping, de 32 anos, oculta case todo o corpo con 33.1 kilos de abellas, que equivalen a unhas 331.000 criaturas, nunha hora no municipio de Chongqing, no suroeste de China. Según uns informes, o Sr. rompeu o récord mundial, pero hai dudas sobre realmente o fixo. Guinnes World Récords di que Vipin Seth, da India, foi recuberto por 61.4 kg de abellas no ano 2019.

Se calcula que 613,500 abellas cubrían o seu corpo. Pero o home She ha loogrado o récord doutro apicultor chino, polo menos, informa o sitio inglés Sky News.

Ruan Liangming estableceu un récord de 26.8 kg na provincia de Jiangxi, no 2008.

Cómo consigue que as abellas se agrupen no seu corpo?

O home She, un apicultor de terceira xeneración, dixo aos periodistas que non se bañou por tres días para atraer a máis abellas.

As feromonas tamén se usan para conseguir que as abellas se agrupen nos seres humanos.



Espero que vos gustara moitísimoo esta entrada miña, os manda unha fortisima aperta Alba Fornos Fernández, do curso 6ºA.

OS MONICREQUES

Un monicreque ou marioneta é unha figurilla ou moneco de trapo, madeira ou calquera outro material usado para representar as obras de teatro. A palabra monicreque indica, sobre todo, o falar destos personaxes. En francés, une marionette, era un clérigo que nas representacións relixiosas onde aparecía a virxen, aportaba a súa voz facendoa aguda para que parecese feminina. Os monicreques falaban sempre cunha voz aguda, chillona e falsa; salvo os personaxes malvados que falan con voz grave, pero igualmente falsa. Se suele usar indistintamente o nome de monicreque ou de marioneta. O uso dos monecos ou monicreques era coñecido entre os gregos, que as llamaban neuropasta, palabra que significa obxecto puesto en movimento por fíos. Aristóteles  fala deles cando dí que si aqueles que fan mover figuritas de madera tiran o fio que corresponde a éste ou a outro dos seus membros, éste obedece ao momento. Se vé, continúa, cómo move a cabeza, os ollos, as mans; en unha palabra, parece unha persoa viva e animada. Tales eran os monicreques  ou marionetas de que se servían os romanos para divertir e entreter ao público e dos cales falaba Horacio(un titiritero romano). Figuras que, sin duda, habían tomado os romanos dos gregos.  Pero tamén se di que os primeiros monicreques ou marionetas veronse por primeira vez en Francia na clínica dun dentista francés, como obxectivo para entreter os pacientes e que lles fora menos dolorosa a consulta. Hai moitos teatros de monicreques aquí en Galicia como o de Lalín no que hai monicreques de sombras, de luces, de fíos,…

Espero que vos gustara.

Ignacio Doce Bedoya.

A muller coas unllas máis longas

 Chámase Lee Redmond, vive en Salt Like, Estados Unidos, onde toda a cidade a coñece. Non é unha muller que pase desapercibida cando sae a  calle; e a posuidora dun dos records máis raros  no libro Guinness  como  “A muller coas uñas mais longas do mundo”, xuntándoas todas miden 7 metros e 51 centímetros, a uña máis longa que ten e a do dedo polgar da man dereita . Conta que deixou de cortalas dende o ano 1979 case dende fai 30 anos, ata a fecha de hoxe.                                                         


Con 68 anos de idade e a pesar da  dificultade que poden ocasionar estas, non deixou de seguir coas súas labores de ama de casa, como limpar, pasar la aspiradora, lavar, facer a comida, e incluso coidar ao seu esposo que ten a enfermidade de Alzheimer, xa que ela  logrou atopar para todo unha maneira distinta de facelo, de forma que non se dane ningunha das súas unllas. 


Eu creo que si ten algún picor, non lle custara demasiado rascarse. Paréceme incrible e moi interesante, pero a vez dáme un pouco de lástima porque non pode facer moitas das cousas que soen facer as mulleres.

Atopei unha noticia que di que xa non e a que mas largas as ten, xa que tivo un accidente nun coche por non levar o cinturón, esta saíu disparada, e aínda que ela non conducía  tivo moitas lesións e as uñas rompéronselle.

                                                                                  Noemí Porto Mayán

Cousas realmente curiosas.

¡Boas!, Como xa sabedes, o noso blog contén curiosidades raras. Moitas veces lemos algo curioso, como a típica frase da “Ley de Murpfy”,  ( se unha tostada cae, sempre o fará polo lado que ten a manteiga) grazas á que a vemos, e a interpretamos, nos fixamos máis nas cousas. Pero cando non nos fixamos, é porque ninguén nos di as cousas máis curiosas e sinxelas que podemos atopar na vida diaria. Hai moitísimas, pero os vou ensinar unhas cantas:

- Einstein, nunca foi un bo alumno, non falaba ben ós 9 anos, os seus país chegaron a pensar que era un retrasado mental.

- Ningún pedazo de papel, tanto grande como pequeño, pode ser plegado a metade máis de 7 veces.

- Todos sabemos quen é Picasso, pero moi pouca xente sabe o seu nome completo: “Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno Crispín Crispiano de la Santísima Trinidad Ruiz y Picasso”

- Leonardo da Vinci podía escribir coas dúas mans á vez!

- Se algunha vez un crocodilo che traba, mételle os dedos nos dous ollos á vezz e che soltara ó instante!

- A trompa dun elefante pode chegar a ter 40.000 músculos.

- O elefante é o único animal que ten 4 rodillas.

-O elefante é o único mamífero que non pode saltar.

- O 15% das mulleres que viven en América, se envían flores a sí mesmas polo día dos namorados.

- Se mastigas un “chicle” mentras cortas cebola, éste pode prevenir que se irriten os ollos.

- O pelo que ten Homer Simpson na nuca e na orella, forman dúas letras, a M e o G, que son as iniciales de Matt Groening.

- Os koalas, poden vivir toda a súa vida sen beber auga.

- É posible entrar ó Fecebook escribindo www.feisbuk.com no teu navegador.

- Rir polo día, fai que durmas mellor pola noite.

- A cor verde, é toxica e non é para nada ecolóxica.

- A famosa, cadeira electrica, foi inventada por un... dentista!

- Os reámpagos, matan máis que as erupcións volcánicas ou os terremotos...

- Os rusos atenden ó teléfono como: “estou escoitando”.

- As formigas non dormen.

- Os ratos non vomitan.

- O peso medio de un iceberg é de 20.000.000 toneladas!

- A botella da Coca-Cola, orixinariamente era de cor verde.

- O alfabeto hawaiano ten 12 letras.

- O graznido dun pato (cuac, cuac) non fai eco, e ninguen sabe porqué.

- Un crocodilo non pode echar a lengua.

- Non te podes matar contendo o alento por ti mesmo.

- Os destros viven un promedio de 9 anos máis ca os zurdos.

- É imposible estornudar cos dous ollos abertos.

- O ollo que ten un avestruz, é máis grande ca o seu cerebro.

- Se a un gato lle quitas os seus bigotes, perde o equilibrio e cae.

- A memoria do pez dorado, dura 3 segundos.

- En Finlandia se prohiberon os comics do “Pato Donald” por non levar pantalons.

- 1 g. De ouro, pode expandirse en aproximadamente 20 km.

- O sal ten máis de 10.000 usos.

- Os dentes dun humano, son case tan duros como pedras!

- A posición que teñen os 2 ollos dun burro, lle permiten verse as 4 patas á vez.

- A terra pesa arredor de 6.588.000.000.000.000.000.000.000.

- A cucaracha, pode chegar a vivir 3 ou 4 semanas sen  cabeza.

- A respiración dos golfiños, non é “automática” como a nosa, entón teñen que durmir cun ollo aberto para manter a metade do cerebro desperto.

- Cando nacemos, o noso corpo ten 300 ósos, de adultos temos 206.

- A cuarta parte dos ósos que temos, é dos pés.

Espero que vos gustaran; unha aperta de Ana Rodríguez 6ºA.

Remi Gaillard

Remi Gaillard é un humorista de trinta e sete anos que converteuse no centro de atención dos medios de comunicación do país despois de protagonizar diversas bromas a modo de sketh y difundidas por internet, como por exemplo a aparición fraudulenta como futbolista durante a final da Copa de Francia de 2002, tomando parte nas celebracións e saudando ao presidente Jacques Chirac. Remi Gaillard naceu o 7 de Febreiro do 1975 en Montpellier (Francia). Moita xente o define como valente, porque nos seu vídeo lle fai fronte a lei, pero sen pasarse e nunca tivo ningún problema. Remi Gaillard é un home valente, como xa dixen antes, graciosos é unha boa persoa. Remi Gaillard é un humorista aficionado a disfrazarse mostrando todo tipo de parodias, como a de Super Mario Kart (Remi Kart) ou a de Pac-Man (Remi Pacman), e incluso transformando as calles da súa cidade (Montpellier) de un gran premio (Grand Prix). Hasta a fecha, Remi Gaillard apareceu en varios eventos deportivos, xogos de TV e incluso matines políticos, normalmente quebrantando las medidas de seguridade que los rodeaban. Os seus vídeos son tan famoso en Europa, sobre todo en Francia que case ningún vídeo baixa das vinte tres mil visitas. Tamén grava vídeos de fútbol mostrando unha destreza co balón incrible, colando a pelota nos buratos nos que di ca va a colar, dándolle as dianas, a obxectos minúsculos desde lonxe, ...

Ignacio Doce Bedoya 6ºA.

Unha trapecista cega de 86 anos, continúa entrenando...

"Eu non quiero ser maior", confesou a pequena e axilísima Carmen nunha entrevista con Efe. "Do único que teño medo e facerme maior", insiste.Escoitala é unha lección de superación, Carmen Sánchez, 


trapecista de profesión de 86 anos, é cega e superou un tumor cerebral, pero ela no lle impide entrenarse cada día sen perder a esperanza de recuperar a visión porque o seu único temor e facerse maior.

Carmen Sánchez, natural de Sitges (Barcelona), onde reside actualmente, ela pasou media vida viaxando co circo como camiño e o trapecio como vehículo, da mano do seu difunto marido, o paiaso malagueño Pepe Ruiz, da compañía dos Rudi Llata.

Aos 34 anos, un erro médico no seu segundo parto lle provocóu á ceguera que vai arrastrando, aunque ésta non lle impediu seguir entrenando e mantendo a sua axilidade nunha forma que, se sorprendería a calqueira persoa, velo en alguen da súa idade costa creelo.

Carmen ten estudadas as medidas e cada rincón do comedor da sua casa, onde estira unha alfombra e diariamente levanta pesas e  realiza exercicios de elasticidade.

Sempre que pode se vai á praia para nadar, e semanalmente acude a un centro municipal de actividades pra xente maior a bailar co seu actual compañeiro, Xoaquim.

"Sempre lle digo a Xoaquim: 'Mira, o día en que eu en vez de levantar dez veces as pesas as levante só tres vereime vella'", comentou. "Pero se eu hoxe levanto as pesas dez veces, ou quince, as que queira, e mañá volvo á facelo, ¿por qué teño que sentirme vella?",zanjadou.

Carmen non vai nunca ao médico: "O outro día Xoaquim vacinouse contra á gripe, e eu non fun nunca. Eu vou ao mar para non coller a gripe", así de simple.

Ela non poido mirarse no espello, có que ten sempre na sensación de sentirse igual de xoven. "Pola forma de como me movo, bailo, nado...", aclara.

Carmen  ten todo a punto para "voar" de novo montada no seu trapecio, e non perder a esperanza, cada día ao levantarse, de recuperar a vista.

"Eu teño a sensación, a quen  llo conto dinme que non -puntualiza-, que cada 24 horas noto unha oscuridade diferente", á confesado. "As veces e unha oscuridade negra, negra, negra, e outras é so un cor como a pel da naranxa, outras e como un novo batido, e outras e tan  clara dame a impresión que dun momento a outro volveréi a ver".

"Cando está claro, como agora, teño sempre unha esperanza, pero cando está tan negro xa me digo a mín mesma que non, que non  adelantei nada, que sigue todo igual", relatou pensativa.

Polo que ao mundo do circo se refire, Carmen Sánchez non duda en culpar a  televisión da sua mala situación.

"Nosoutros nos retiramos por culpa da tele", ha explicado. "O público xa non era ó mesmo, a xente xa había visto os espectáculos pola tele, o había visto todo, e xa non era novo o que veían na pista, polo que cada vez o público aplaudía menos", lamentouse.

Pero a lección de lucha e superación de Carmen non caeu en saco roto e o Centro de Investigación das Artes do Circo (CRAC), liderado polo paiaso Tortell Poltrona,  dedicado a sua temporada do outono á trapecista de Sitges, cuya "lucha diaria" lles inspira cada día no seu traballo.

Alba Fornos Fernández 

Benvidos!

Ola!  Somos Nacho Doce Bedolla, Alba Fornos Fernández, Noemí Porto Mayán, e Ana Yuhuan Rodríguez López. Imos no curso de 6ºA , e temos entre 11 e 12 anos. Estamos facendo este blog porque é un traballo da asinatura de lingua galega; e eliximos este tema, de curiosidades, porque nos parece moi interesante descubrir algunhas curiosidades que se atopan polo noso mundo. Neste blog encontrarás todo tipo de temas moi curiosos. Na páxina principal poderás atopar as entradas, que as iremos redactando cada 2 ou 3 días a semana, e irán acompañadas por un vídeo ou por unha fotografía. Ao mellor, faremos un concurso á imaxe máis curiosa; se queredes participar teredes que enviala ao seguinte correo: michonaba@hotmail.com  Na parte da dereita poderás atopar vídeos, os blogs dos nosos compañeiros,  a páxina web do colexio, outros blogs curiosos...ademais diso poderás encontrar gadgets, como, por exemplo: o contador de visitas, o mapa do mundo, a hora e o mes, e iremos cambiando distintos xogos  para que vos os podades divertir. A nosa única meta é intentar ir actualizando este blog ata que remate este curso, e, se vos facedes que teña algo de éxito, continuaremos redactando as nosas entradas. Esperamos que vos vaia gustando e que á vez, poidades ir aprendendo, e tamén agardamos que comentedes ou nos enviedes algunhas ideas.

Unha aperta de Nacho, Alba, Noemi,  e Ana.


                                                                 De Ana e Noemi